بايذ كردن . فى الشرى « 1 » [ شيروه ] « 2 » از « 3 » بخارى بوذ بسيار كه بيك‌بار برخيزذ و جن اتفاق جنان افتد كه هوا سرد بوذ يا مسام « 4 » بسته بوذ « 4 » ببوست بمانذ و از انجا خارش خيزذ و بدمذ سرخ جن دست دست ، علاج رك زذن بوذ و شكم نرم كردن ( f . 478 ) به شراب آلو ، و غذا غوربا دارذ و نار ترش و ريواج و طفشيل و فسرد و دوغ ترش و آنج بدين مانذ و نيز شايذ « 5 » كه آب « 5 » زردالو كشته « 6 » ، و انكاه كه بدميده بوذ به آب كرم اندر بايذ نشستن « 7 » تا تحليل افتدش و از هواى خنك حذر بايدش كردن « 8 » و خويشتن بوشيده بايذ داشتن و امّا خوى رنده « 9 » بود مردم را جنانك بوقت كرما خوى بسيار آيذ « 10 » ، بر بيوندهاء وى جيزى بديد آيذ سرخ با خارش ، و بايذ تا آن‌كس كورا عادت بوذ اين بيمارى « 11 » خويشتن باب سرد بسيار « 12 » شويد تا او را ان بيمارى نيايذ و باز جن بيايذ مرهم زردجوبه « 13 » بايذ اندوذن بيوسته « 14 » . [ صفت مرهم زردجوبه ] « 15 » : زردجوبه « 13 » و مرداسنك « 16 » از « 17 » هر دو برابر بسايذ و بسركا و روغن كل مرهم كند جنانك كاه سركا اندر دهد و كاه روغن كل تا مرهم شوذ تمام و نيكوترين علاج اين بوذ .

--> ( 1 ) - ف : باب فى الشرى ( 2 ) - از « ف » و « م » افزوده شد . در اصل : ظ . سيروه ( 3 - 2 ) - ف : ان ( 4 - 4 ) - ف : تنك بوذ ( 5 - 5 ) - ف : باب ( 6 ) - ب ه : دهد ( 7 ) - ب ه : و بكرمابه اندر آمدن ، صح ( 8 ) - ف : بايد كردن ( 9 ) - م : ارنده ( 10 ) - ب ه : و ( 11 ) - ب ه : را ( 12 ) - ف : « بسيار » ندارد ( 13 ) - ف : زرچوبه ( 14 ) - ف : « بيوسته » ندارد ( 15 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود ( 16 ) - ب ه : زرد ( 17 ) - ف : « از » ندارد